İncəsənət və Texnologiyanın Kəsişməsi: Dizayn Edə Bilməyən Proqramçı Niyə Uduzur?

Bir anlığa Apple məhsullarını düşün. İnsanlar o telefonları və noutbukları sadəcə çox sürətli olduqları üçün almırlar. Piyasada onlardan dəfələrlə güclü texniki göstəriciləri olan ucuz cihazlar var. Bəs insanları o mağazaların qarşısında növbəyə düzən nədir? Bu, məhsulun verdiyi hiss, onun estetikası və vizual gözəlliyidir. Stiv Cobs universitetdə fərqində olmadan xəttatlıq (kalliqrafiya) dərsi almışdı və illər sonra məhz bu sənət dərsi Mac kompüterlərinin o məşhur, gözoxşayan şriftlərinin yaranmasına səbəb oldu.

Biz çox vaxt incəsənətə və elmə iki tamamilə fərqli, düşmən qütb kimi baxırıq. Elə bilirik ki, rəssam kod yaza bilməz, mühəndis isə şəkil çəkə bilməz. Lakin bugünkü rəqəmsal dünyada ən böyük innovasiyalar məhz bu iki sahənin kəsişməsində yaranır. Bir video oyun yaratdığını təsəvvür et. Sənin fizika mühərrikin qüsursuz işləyə bilər, amma personajın hərəkətləri süni görünürsə və rənglər göz yorursa, o oyunu heç kim oynamayacaq. Texnologiya o oyunun mühərrikidir, incəsənət isə onun ruhu.

Bu gün bir tələbə kimi fərqlənmək istəyirsənsə, yalnız bir beyin yarımkürəsini işlətmək kifayət etməyəcək. Bir layihə quranda onun təkcə düzgün işləməsinə deyil, həm də istifadəçiyə necə təqdim olunduğuna fikir ver. Öz məhsulunun paketlənməsini, interfeysini, təqdimat slaydlarının vizualını öyrən. Çünki heç kim sənin yazdığın o mürəkkəb kod sətirlərinə aşiq olmayacaq, onlar o kodun ekranda yaratdığı ecazkar mənzərəyə aşiq olacaqlar.

Əgər texniki sahəyə meyllisənsə, özünü məcbur edib bir dizayn, rəssamlıq və ya 3D modelləşdirmə kursu al. Yox, əgər yaradıcı sahədəsənsə, ən azından məntiqi alqoritmlərin necə işlədiyini öyrən. İki fərqli dünyanı öz içində birləşdirən gənclər gələcəyin arxitektorları olacaqlar. Bu kəsişmə nöqtəsində isə sehr baş verir.