Təxirəsalma (Procrastination) İlə Mübarizə: Niyə Həmişə "Sabah Başlayaram" Deyirik?

Saat 19:00. "Bir az dincəlim, 20:00-da oxumağa başlayacam" deyirsən. Saat 20:15 olanda isə beynindəki o səs pıçıldayır: "Artıq gecikdin, ən yaxşısı 21:00-da, düz saatın başında başla". Və bu dövrə gecəyə qədər davam edir. Tanış gəldi? Sən tək deyilsən. Təxirəsalma, yəni işi sonraya saxlamaq tənbəllik deyil; bu, əslində beynimizin stresdən qaçmaq üçün istifadə etdiyi bir müdafiə mexanizmidir.

Biz çətin və ya darıxdırıcı bir işə başlayanda beyin bunu bir təhlükə kimi qəbul edir və dərhal sənə ani həzz verən bir şeyə — telefona, oyunlara qaçmağı əmr edir. Bəs bu bioloji oyunu necə poza bilərik? Sirr böyük məqsədləri çox kiçik və gülünc dərəcədə sadə addımlara bölməkdədir. Əgər "Bu gün bütün fizika kitabını bitirməliyəm" desən, beynin panikaya düşəcək. Amma "Sadəcə kitabın qapağını açıb 1 cümlə oxuyacam" desən, bu o qədər asandır ki, beynin etiraz etməyəcək. Sən 1 cümləni oxuduqdan sonra isə davam etmək qat-qat asan olur, çünki ətalət qırılır.

İkinci ən işəyaramayan yalan "motivasiyam yoxdur" yalanıdır. İnsanlar gözləyirlər ki, göydən onlara sehrli bir enerji gələcək və onlar birdən-birə işləmək istəyəcəklər. Əslində isə düstur tərsinə işləyir: Hərəkət motivasiyanı yaradır. Sən işə başlayırsan, balaca bir nəticə görürsən və məhz o nəticə səndə motivasiya yaradır.

Əlavə olaraq, özünü cəzalandırmaq əvəzinə, iş mühitini təmizlə. Masanın üstündəki telefonu yan otağa qoy. Bir hakaton layihəsi yazırsansa, internetdəki xəbər saytlarını bloklayan proqramlardan istifadə et. Özünlə deyil, mühitinlə mübarizə aparmaq həmişə daha asandır. İndi dərin bir nəfəs al və həmin o kiçik, bir cümləlik addımı at.